اخلاق عرفانی و حکمرانی اسلامی: ظرفیت‌ها، چالش‌ها و افق‌های نو

اخلاق عرفانی می‌تواند به حکمرانی اسلامی «روح متعالی» ببخشد و آن را از مدیریت خشک بوروکراتیک نجات دهد. ظرفیت‌ها عبارتند از: حکمرانیِ محبت‌محور، عدالت عرفانی، اقتصاد قناعتِ مجاهدانه، امیدِ راهبردی و بازتعریفِ مردم‌سالاری دینی. چالش‌ها شامل: خطر انزواطلبیِ صوفی‌مآب، تعارض ظاهری سلوک فردی با مدیریت جمعی، فقدان فقهِ عرفانیِ تمدن‌ساز، ابزاری شدن عرفان توسط قدرت‌های سلطه، و مقاومت نهادهای سنتی. افق‌های نو: طراحی الگوی حکمرانیِ عرفانی-انقلابی (بر اساس مکتب امام خمینی و رهبر شهید)، تأسیس رشتهٔ حکمرانیِ عرفانی، الگوسازی از تجربهٔ جبههٔ مقاومت، و بازخوانیِ سیاستِ عرفانیِ امام علی(ع) در نهج‌البلاغه. تحقق این امتزاج نیازمند نظریه‌پردازیِ میان‌رشته‌ای، تربیت کارگزارانِ عارف-مجاهد و نقد عرفان‌های کاذب است.