اخلاق مقاومت در قرآن بر پنج مبنای وحیانی استوار است: توحید (مقاومت فقط برای خدا)، معاد (پاداش اخروی انگیزهٔ صبر)، سنتهای الهی (نصرت مشروط به تقوا)، کرامت انسانی (حرمت جان غیرمسلمانان غیرمحارب) و فطرت عدالتخواهی. از این مبانی، الزامات اخلاقی زیر برای رزمندهٔ مقاومت بر میآید: صبر و استقامت فعال، عدم تجاوز از حدود الهی (نکشتن غیرنظامیان، تخریب نکردن منابع حیاتی)، عدالت حتی با دشمن، وفای به عهد، شدت در برابر متجاوز و رحمت با همرزمان، توکل و عدم ترس از دشمن، جهاد تبیین (روایت راستین مقاومت)، نفی سبیل (عدم پذیرش سلطهٔ کافران)، عدم ناامیدی از رحمت الهی، و اصلاح درون (توبه و تقوای فردی). قرآن تأکید میکند که مقاومتِ بیاخلاق، از نظر شرعی باطل است: «وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ» (بقره:۱۹۰).
